ขุดคุยเรื่องเก่าๆ ตอน หลั่นล้า ณ ดรีมเวิลด์แอนเดอะแก๊งค์^0^
posted on 24 Mar 2010 01:19 by salapao-naoอะแฮ่ม~ ดีฮับทุกคน^_^
อันเนื่องจากนาโอะพึ่งมาใหม่ และเรื่องที่อยากเล่ามันก็ผ่านไปแล้ว
ดังนั้นนาโอะก็เลยจะขุดมันขึ้นมาเล่าสู่กันฟังนะฮับ(ใครบอกแกว่าอยากจะฟัง)
งั้นเริ่มที่เรื่องที่นาโอะไปเที่ยวดรีมเวิล์ดดีว่าเนอะ(ไม่สนใจ)
วันนั้นตื่นแต่เช้า(อย่างที่ไม่ค่อยจะตื่น) นาโอะนัดกับเดอะแก๊งค์ที่สถานีรถไฟฟ้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เวลา10.00น.(คนนัดบอกห้ามเลทเกินครึ่งชั่วโมง)
หลังจากอาน้ำ แต่งตัวเสร็จและกำลังจัดนู่นจัดนี่ไปเรื่อย แล้วลิคุงก็โทรมา
'นาโอะ ลิชักไม่แน่ใจว่าจะไปอนุสาวรีย์ถูกอ่ะ เดี๋ยวลิไปหานาโอะที่บ้านก่อนนะ'
นั่นละฮะ นาโอะก็เลยต้องหิ้วลิคุงไปด้วย ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเรื่องสายรถเมล์(อ่าว!!)
แต่สุดท้ายเรา2คนก็ไปยืนรอท่านพ่อโล(รุ่นพี่ของนาโอะกับลิคุง)(ซึ่งเป็นคนนัด)ที่สถานีรถไฟฟ้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิอย่างสวัสดิภาพ ในเวลา10.00น.ตรงเป๊ะ!!
นาโอะกับลิคุงมองหาท่านพ่อโลไปรอบๆ แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา
ยืนรอพร้อมกับโซ้ยข้าวเช้า(ฟุตลองคนละอัน- -;)ไปพลาง มองนาฬิกาไปพลาง
จนสุดท้ายก็เจอกันตอน 10.30น.เป๊ะ(เช่นเคย) ทันเวลาDeath Timeพอดี
แล้วก็พากันไปขึ้นรถตู้เพื่อที่จะไปยังสวนสนุกที่(คิดว่า)ทุกคนห่างหายจากมันไปนาน
แล้วเรา4คน(มีน้องของท่านพ่อโลอีกคน)ก็ถึงที่ตอนตะวันตรงหัวพอดี
มาถึงปุ๊บ ก็ชิ่งไปเข้าห้องน้ำกันปั๊บ ทิ้งให้นาโอะต้องทำหน้าที่เพื่อนที่ดีเดินไปซื้อตั๋วให้
เครื่องเล่นแรกที่เราเลือกก็คือ 'บ้านยักษ์' ฮะ ข้างในแอร์เย็นฉ่ำ แต่ข้างในคนเยอะอย่างกับอะไรดี
วันนั้นโชคดี(รึร้าย?)โรงเรียนทั้งหลายได้พาน้องๆหนูๆมาทัศนศึกษาด้วยพอดี-*-
ได้ถ่ายรูปกันนิดหน่อย แต่ตอนนี้รูปอยุ่ในกล้องลิคุง ถ้าได้แล้วจะมาโพส์นะฮะ
เมื่อออกมาแล้วก็ไปต่อกันด้วย '4D' สมจริงสุดๆด้วยเอ็ฟเฟกต์ลมเป่า สาดน้ำ เรียกว่าดูไปต้องเอียงหัวหลบแมลงวันที่พุ่งออกมาจากจอกันไปจนเมื่อยคอ แต่ดูท่าลิคุงจะไม่ค่อยเอ็นจอยเท่าไหร่
ออกมาด้วยความประทับใจเดินโม้ไปเรื่อยจนมาถึงคิวต่อไปที่ลิคุงแสนจะช๊อบ ชอบ(?)จนถึงขนาดสาวแตก!!!
'ปราสาทผีสิง' ตอนอยู่ข้างนอกก็ยังก๋ากั่นกันอยู่หรอก แต่พอย่างเท้าเข้าไป....
มองซ้าย...หุ่นโครงเหล็กอัศวิน....
มองขวา...รูปท่านเคาทน์ที่ไหนไม่รู้ที่ดูไปดูมาเหมือนลูกกะตาจะขยับได้....
เกิดอาการขาแข็งก้าวไม่ออกกันหมด เราก็เลยเป็นคนดี ให้กลุ่มที่ตามมาข้างหลังนำไปก่อนเลยฮะ
โดยมีท่านพ่อโล+น้องของท่านเดินนำทัพ แล้วจึงตามด้วยนาโอะกับลิคุงที่ตอนนั้นเกาะแขนนาโอะแล้วหลับตาปี๋
แล้วเราก็ค่อยๆเดินตามกลุ่มข้างหน้าไป แต่มันดันเดินซะเร็วแล้วก็ไม่มีอาการกลัวใดเลย แอบชื่นชมในใจ
เดินมั่ง วิ่งเหยาะๆมั่ง เพื่อให้ตามทัน มองซ้ายมองขวาไปด้วย ด้วยอาการเฉย+ระแวงนิดๆ
ก็พอรู้มาบ้างว่าพวกระบบนี่มันทำงานด้วยตัวเซนเซอร์หรืออะไรประมาณนี้ แล้วกลุ่มข้างหน้าก็เดินนำไปแล้ว ผีมันก็เด้งออกมาแล้ว จึงไม่มีอะไรต้องกลัวเท่าไหร่(อ่ะนะ!! นึกว่ากล้า-*-)
แล้วก็ออกมากันด้วยอาการใจสั่นระรัว-*- แล้วน้องของท่ายพ่อโลก็ถามกลุ่มที่เดินนำว่าไม่กลัวบ้างเหรอ
แล้วคำตอบก็แสนจะทำให้ปลื้ม 'อ๋อ พี่ก็เดินก้มหน้ามาตลอดทางแหละน้อง'
เมื่อพลังงานเหือดหายจากทริปชมผี เราก็ไปเพิ่มพลังกัน ณ KFC ฟาดไก่ไปกันจนพุงกาง
ท่านพ่อโลเสนอหนึ่งในเครื่องเล่นสุดโปรดมาถามความเห็น 'แรปเตอร์'
แค่เห็น ไก่ที่พึ่งกินไปก็ไหลกลับขึ้นมาจุกตรงคอหอย นาโอะก็เลยร้องขอความเมตตาทุกคนว่าให้ไปนั่งรถชมวิวก่อน
พอของในท้องเริ่มย่อย เราก็กลับมาต่อแถว(ที่แสนจะยาวเหยียด)หนึ่งเครื่องเล่นสุดโปรดของท่านพ่อโลที่ลิคุงดูจะอยากเล่นมันมาก
แล้วเราก็ขึ้นไปนั่งบนนั้นจนได้หลังจากต่อแถวร่วมครึ่งชั่วโมง พอเครื่องมันเริ่มเหวี่ยงนาโอะก็เริ่มมองหาจุดโฟกัสสักที่ที่จะทำให้ไม่ต้องคายสิ่งที่พึ่งกินมา ตอนแรกก็หวาดเสียว แต่ผ่านไปยังไม่ถึง2นาที จากที่แหกปากเพราะกลัว กลายเป็นแหกปากเพราะมันส์=[]=
พอเหวี่ยงให้ใส้ติ่งมันขึ้นไปอยู่บนหัวเสร็จ เราก็มาที่คิวถัดไป 'สกายโคสเตอร์' เหวี่ยงกันอีกสักรอบให้ใส้ติ่งกับมาอยู่ที่เดิมได้แล้วก็ไปต่อกันด้วย 'รถไฟตะลุยจักรวาล'
ลงมาเดินเซกันก็ต่อที่ 'รถบั๊มพ์' ขับชนกันจนหัวหมุนเลยทีเดียว
แล้วก็ถึงเครื่องเล่นที่ทุกคนรีเควส 'ไวกิ้ง' ที่เครื่องเล่นนี่เราต่อแถวกันนานมากทีเดียว เพราะเขาให้เราเลือกที่จะยืนรอเพื่อนั่งที่หัว/ท้ายเรือได้ แล้วก็ได้นั่งที่หัวเรือสมใจ หลังจากที่ยืนมองรอบที่ผ่านๆมาก็รู้สึกได้ว่ารอบนี้เรือมันแกว่งสูงกว่ารอบที่แล้ว แล้วก็มารู้ทีหลังว่ารอบที่เราขึ้นก็คนบังคับเขาแกล้ง
พอลงมาก็กะจะไปเย็นฉ่ำกันที่ 'เมืองหิมะ' กันสักหน่อยก่อนที่จะไปจบกันที่เครื่องเล่นเปียกๆ ปรากฎว่ามาช้าไป ป้ายบอกเด่นหราว่า 'ปิดให้บริการ 16.30น.' ก้มมองนาฬิกา...16.40น. ....อด!!!...
ก็เลยต้องข้ามไปเล่นเครื่องเล่นต่อมากันเลย 'แกรนด์ แคนยอน' พอไปถึง 'ปิดให้บริการ 16.30น.' ...อด!!!(อะเกน)...
หลังจากนั้นเราก็เริ่มรู้ชะตากรรม นาโอะเลยบอกให้ไปดู 'เฮอริเคน' ก่อนเพราะเครื่องเล่นอันนี้ต้องต่อแถวยาวยิ่งกว่าอะไร แล้วเราก็รีบใส่เกียร์หมาไปยังเจ้าเครื่องเล่นนี่ทันที ลองเดากันเล่นๆสิว่าผลเป็นอย่างไร?
'ปิดให้บริการ 16.00น.' โฮกกกกกกกกกกกกกTT[ ]TT
แล้วเราก็ลากร่างกายกันแสนหนักอึ้งเพราะความผิดหวังไปยังเครื่องเล่นชิ้นสุดท้าย 'ซุปเปอร์สแปลช'
เดชะบุญที่เรามาทันรอบสุดท้ายพอดี แล้วก็เปียกมะล่อกมะแล่กกันไปตามระเบียบ
หลังจากนั้นก็ไปตระเวนถ่ายรูปกันจนทั่ว ทางสวนสนุกเขาประกาศปิดไป3-4รอบแล้วก็ยังคงถ่ายรูปแบบไม่สนใจฟ้าดินต่อไป-*-
อ๊ะ~!! เกือบลืม เจอปะป๊าเรเวียด้วยล่ะ น่าน้อยใจชะมัด! ตอนแรกบอกจะมากับนาโอะแต่ดันมาเจอมากับเพื่อนแบบนี้มันน่าน้อยใจชะมัดเลย>[ ]<* น่าเสียดายที่หม่าม๊านารุไม่มา ไม่งั้นปะป๊าโดนสวดยับไปแล้วล่ะ
สุดท้ายก็ขึ้นรถตู้(ที่ดูดีกว่าตอนมา)กลับบ้านกันโดยสวัสดิภาพครับผม^^ ขากลับกะว่าจะหลับเอาแรงซะหน่อย ท่านพ่อโลชี้ชวนดูนู่นดูนี่ คุยโน่นคุยนั่นจนถึงที่- -''
ก็เป็นการเที่ยวหลังการสอบO-Net นรกที่นักเรียนม.6ทุกคนรู้จักมันดี
ใครเป็นเด็กม.6 ปี53 รุ่นเราคือ 'รุ่นผ้าปูโต๊ะ' นะฮับ(รุ่นพี่เขาเรียกเราแบบนี้ไปแล้วฮับ= =;)
ป.ล. ลิคุง ถ้ารูปได้แล้วช่วยบอกนาโอะด้วยนะฮับ
ป.ล.2 สำหรับรูปที่นาโอะมี ตอนนี้ยังไม่กล้าอัพลง(เพราะทำไม่เป็น= ='') กลัวเสียก็เลยยังไม่เอาลงนะฮับ แต่ถ้าใครรู้วิธี+อยากเห็นรูป ก็โพสบอกได้ที่เอนทรี่ This is my BLOG นะฮับ
มาอัพรูปให้แล้วนะฮับ แต่คงลงให้ทั้งหมดไม่ได้อ่ะนะ^^;
รูปแรกของเราฮับ ลิคุง นาโอะและน้องท่านพ่อโลฮับ(ไล่จากซ้าย)
หิวอีกแล้ววววว อ๊ะ!บ้านขนมๆๆ หม่ำโล้ดดด~!>[]<
ต่อกันที่บ้านรองเท้าบู๊ต
ประตูทางออกจะปิดแล้ววว~! วิ่งเร็วๆๆ!!
ปะๆๆ ขี่เจ้านี่กลับบ้านกัน!!
และนี่คือทั้งหมดที่สามารถเลือกได้(จากเกือบ30รูป= =;) ขออภัยที่ให้รอนะฮับ^^
edit @ 24 Mar 2010 02:57:50 by Naoto
edit @ 24 Mar 2010 10:41:03 by Naoto
edit @ 29 Mar 2010 19:49:56 by Naoto